13. Geweldige zonsopkomst op de Yellow Mountain!

Hoihoi allemaal!

Na een paar indrukwekkende dagen in Shanghai hebben we op woensdagmiddag 22 september de nachttrein gepakt richting Huang Shan en hier kwamen we de volgende ochtend om 7 uur aan. We moesten wel even omschakelen: in Shanghai was het nog zo’n 35°C; hier regende het en was het stukken kouder. Na een busrit van nog zo’n 1,5 uur kwamen we in een dorpje onder aan de berg. We hadden de keus òf met onze tassen in de stromende regen de berg gaan beklimmen, òf de kabelbaan nemen. Samen met Pien en Lydia hadden we onze keus al snel gemaakt: het werd de kabelbaan.

We wilden op de berg overnachten zodat we de volgende ochtend de zonsopkomst konden bekijken. Omdat het vanwege het Mooncake festival nogal druk was, was het alleen nog mogelijk om tentjes te reserveren. Toen we in het hete Shanghai zaten dachten we ‘Jaaa leuk, we gaan in tentjes slapen op de berg!’, maar toen we op de berg aankwamen en in de verte kleine doorweekte tentjes, op stenen ondergrond, zonder ruimte voor je spullen zagen staan dachten we toch ‘Ah nee, dat zullen toch niet onze tentjes zijn..?!’ Gelukkig was het mogelijk om toch nog 10 bedden in een hotel te regelen. Dat kostte heel wat moeite, met Chinezen kort en bondig overleggen is namelijk niet mogelijk.

Toen we weer een beetje opgewarmd waren zijn we naar een top geklommen voor een mooi uitzicht, maar het was zo bewolkt dat we weinig konden zien. Inmiddels snappen we wel waar de naam ‘Yellow Mountain’ vandaan komt: de hele berg was namelijk gevuld met allemaal Chinezen in gele poncho’s (en wij deden mee met onze gele regenbroeken ;)) Daarna zijn we terug gegaan naar het hotel en hebben we lekker gekaart en vrienden gemaakt met een aantal Fransen, die lekkere rode wijn en rosé bij zich hadden. Mmm dat hadden we lang niet gehad!

Na vandaag konden we nog niet geloven dat dit de mooiste berg van China wordt genoemd, dus al onze hoop was gevestigd op een mooie zonsopkomst. We hadden de wekker om 5 uur gezet en de volgende ochtend was het droog en hartstikke helder, jeeej! We zijn naar een mooi uitzichtspunt gelopen en keken hier over de wolken heen, waar af en toe bergtoppen bovenuit staken. Toen was het afwachten tot de zon kwam. In de verte, iets hogerop hoorden we gejuich en even later zagen wij de zon ook opkomen, geweldig! Van dit moment moest je echt genieten, want het was maar van korte duur. Een paar minuten later was het alweer helemaal dichtgetrokken met wolken en was er geen berg meer te zien.

In het hotel hebben we met z’n allen ontbeten en daarna is de groep in tweeën gesplitst. Manon is naar Tunxi geweest, een dorpje onder aan de berg en Nina naar Hangzhou, een stad met een mooi meer dat wel het ‘Paradijs op aarde’ wordt genoemd. Alles zien in China is onmogelijk, maar door ons op te splitsen hebben we dubbel zoveel beleefd, dubbel zoveel verhalen en dubbel zoveel foto’s, maar dat vinden jullie vast niet erg :) Het volgende verhaal komt er binnenkort aan! 

Liefs,
Manon en Nina